Który olej jest najlepszy do sałatek, a który do frytek?

Czy zastanawialiście się niegdyś jaki olej wykorzystać do smażenia a jaki do sałatki? Podczas wyboru tłuszczu rozsądnie jest zwrócić uwagę na jego własności np. na jego stabilność. W razie gromadzenia i smażenia olejów o znaczniejszej stabilności, zguby składników odżywczych oraz własności leczniczych są naprawdę niewielkie. Najwartościowszą stabilność, która dostarcza najdłuższą świeżość ma olej rzepakowy a także oliwa z oliwek. Ich walorem jest między innymi najniższa liczba kwasów tłuszczowych nasyconych, co jest niebywale fundamentalne w profilaktyce miażdżycy.

Te 2 typy oleju zawierają też dużo więcej kwasów tłuszczowych jednonienasyconych niżeli odrębne oleje. To powoduje zminimalizowanie tzw. „złego” cholesterolu. Posiadają również sporo kwasu alfa-linolenowego, który zmniejsza ryzyko chorób układu krążenia a także usprawnia pracę mózgu. A co z odrębnymi olejami? Do czegoż je wykorzystać oraz czy mają jakieś inne własności lecznicze?

Olej słonecznikowy – uzyskiwany z pestek słonecznika. Bezwonny, o delikatnym smaku, może być stosowany do zimnych potraw, sosów, przygotowywania majonezu bądź krótkiego smażenia w niskiej temperaturze. Ze względu na dużą zawartość tłuszczy wielonienasyconych nie możemy przekraczać temperatury 100 stopni. Pomniejsza ryzyko miażdżycy, przeciwdziała zawałom oraz zmniejsza cholesterol.

Olej kukurydziany – ma neutralny smak i aromat, a barwę od jasno żółtej do pomarańczowej. Jest bogatym źródłem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Nie nadaje się do smażenia, lecz najlepszy jest do sosów oraz sałatek.

Olej orzechowy – wyciskany jest na zimno z tłuszczu orzechowego. Posiada niezapomniany zapach, z tego względu używa się go do doprawiania sałatek, lecz też do potraw na ciepło.

Olej lniany – pozyskiwany jest z nasion siemienia lnianego. Posiada żółty kolor i charakterystyczny zapach. Dzięki swój nieco orzechowy smak doskonale przydaje się do sałat oraz surówek. Pomaga w leczeniu depresji.

Olej z pestek winogron – lekki olej, pozbawiony zapachu. Zawiera witaminy A, E, B6 oraz kwas linolowy. Jesteśmy w stanie z niego dokonać przepyszne sosy sałatkowe, dusić na nim mięso lub smażyć. Obniża „zły” cholesterol, chroni przed chorobami serca, a witamina E dba o skórę przed starzeniem.

Olej z pestek dyni – to niepospolicie ciemny olej o arachidowym posmaku. Używa się go wyłącznie do zimnych dań, bowiem podczas podgrzewania gubi swoją zdrowotną właściwość. Zawarte w tym oleju fitosterole, cynk, selen mogą ochronić mężczyzn przed rozwojem prostaty.

Olej rzepakowy – to „oliwa północy”, bowiem pod względem ilości kwasów jednonienasyconych okazuje się bliski oliwie z oliwek. Zawiera najmniej nasyconych kwasów tłuszczowych, przez co uznawany jest coraz to częściej za najzdrowszy spośród wszelkich olejów roślinnych. Smażąc frytki najdoskonalej wytypować właśnie ów olej.

Oliwa z oliwek – to olej tłoczony na zimno, delikatniejszy, o specyficznym woni. Osłabia ostrość potraw, jest w stanie być zastosowany na zimno (extra virgine) i na ciepło, do smażenia (olive oil). Aby nie stracił swoich właściwości powinien być przechowywany w ciemnym obszarze lub karafce. Wpływa przeciwbólowo oraz przeciwzapalnie na bóle stawów.